1
คิดไม่ตก
ฉันจะหย่อนโปสการ์ดอันนี้ลงตู้ฯดีไหมนี่?
ต้องแกล้งทำว่าไม่รู้สึกอะไรเลยงั้นเหรอ?
"ยินดีด้วยว่ะ...ยินดีด้วย" ฉันเขียนคำพูดนี้ไปจริงๆ น่ะเหรอ?
บ้าสิ..มาถึงขั้นนี้แล้ว เราจะพูดอย่างที่ใจคิดได้อย่างไร..
ฉันจะพูดได้อย่างไรว่า "ฉันไม่ดีใจเลยว่ะ ที่แกเจอใครคนนั้นแล้ว...
ผู้หญิงที่แกเขียนมาบอกว่า "เค้าจะมาเป็นแม่ของลูกฉัน"
อันที่จริง...ฉันรู้สึกสูญเสียเป็นบ้า

2
ถ้าหากว่าแกจำได้นะ ว่าครั้งหนึ่ง แกเคยรักฉัน
แกบอกว่า ฉันทำให้แกนึกถึงสีส้ม
ฉันคือสีส้ม
เพราะในสายตาแบบศิลปินของแก สีส้มคือสีของคนที่แกจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต
แกบอกฉันว่า ถ้าวันหนึ่งแกได้แต่งงานกับฉัน
ฉันต้องใส่ชุดแต่งงานที่มีสีขาวปนส้ม
แต่ถ้าไม่ได้แต่งงานกัน แกห้ามฉันใส่สีส้ม แกบอกว่า "สีส้มเป็นของฉันคนเดียว" (แหวะ)
แต่ถ้าแกแต่งกับผู้หญิงอื่น แกบอกให้ฉัน "ใส่ชุดขาวปนส้มไปงานของฉันนะ
เพราะฉันจะได้รู้ว่า แกกับฉันไม่มีวันขาดกัน แกจะเป็นเพื่อนที่ฉันรักและไม่มีวันลืมตลอดไป"

3
มีคนว่าไว้นะว่า คนเรามักจะจำวันที่เราอกหักได้มากกว่าวันที่เริ่มต้นรักกัน
ฉันรู้ว่าแกไม่ลืม วันที่ฉันบอกกับแกว่า
ความรู้สึกของฉันต่อแก มันเลยจุดที่จะรักแบบคนรัก เพราะฉันดันรักแกแบบบริสุทธิ์ใจเกินไป เหมือนรักพี่ชาย น้องชาย และเพื่อนรักคนหนึ่ง
ฉันรู้ว่าคำพูดเหล่านั้นมันช่างเย็นชา
..แต่ฉันรักแกมากเกินกว่าที่จะทำให้แกมีความหวังอะไรแบบนั้น
ฉันต้องการรักแกตลอดไป....
แกพูดว่า จริงสินะ ถ้ารักแบบนั้นเราก็จะมีสายใยที่ตัดกันไม่ขาด เราจะจดจำกันและกันตลอดไป..

4
แตไหนแต่ไรมา แกยืนเคียงข้างฉันมาตลอด แกไม่เคยทอดทิ้งฉันเลย
คงจะมีบางครั้ง ที่แกคงสงสัย ว่าแกทำผิดอะไร......
แต่คนบางคน สำหรับเรา เค้าอาจเกิดมาเพื่อจะเป็นเพื่อนเราตลอดไปและเราก็จะรักเขาตลอดไป..มันเป็นสายใยที่ตัดไม่ขาด
ถ้าแกจำได้นะ วันที่แกสับสนว่าแกจะรับทุนไปเรียนต่างประเทศดีไหม? แล้วแกก็มาหาฉัน

ฉันรู้สึกยิ่งกว่าเป็นเกียรติที่ได้เป็นที่ปรึกษาให้แก แม้แกจะไม่เคยอยากได้ หรือร้องขอทุนนี่เลยก็ตาม...

  ไปเถอะเพื่อนรัก! ฉันบอกแก

...ลึกๆ แล้วฉันรู้สึกว่าแกเป็นห่วงฉัน

  ไปเถอะเพื่อนรัก   ออกไปใช้ชีวิตของแกเถิด ออกไปให้พ้นจากวังวนเดิมๆ อย่ามัวเสียเวลากับคนเย็นชาอย่างฉันเลย

    ไปเถอะเพื่อนรัก บางทีนี่อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันสามารถมอบให้แกได้ ชีวิตของแกมีค่ามากมายนัก ต่อไปนี้ชีวิตของแกก็จะมีสีมากมายมาแต่งแต้ม ชีวิตแกจะมีเรื่องราวมากมาย

สีส้ม ก็จะกลายเป็นสีๆ หนึ่ง เป็นนองค์ประกอบหนึ่งของผืนผ้าใบแห่งชีวิตเท่านั้น

แกจำได้ไหม แกยิ้มขำแล้วบอกว่า "จะยังไงก็ตาม ฉันจะเอาสีส้มเป็นองค์ประกอบหลักละกัน"

5                                                                                                                    

ถ้าแกยังจำได้ 7 ปีแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน แต่ว่า ' Friends are like the star, not always seen but always there.'     ระหว่างเรา 2 คนก็ยังคงเหมือนเดิม

ในจดหมายแต่ละฉบับ ฉันสังเกตว่าชีวิตแกมีเรื่องราวมากมาย สุขและเศร้าแต่มีชีวิตชีวา

.....ฉันรู้ ว่าแกทำได้ดี

เมื่อเร็วๆนี้ แกก็ยังบ่นคิดถึงสีส้มและแกก็คอยนับวันคืนที่จะกลับมา

    ความรู้สึกของแกยังคงเหมือนเดิมไหม? ฉันอยากถามแกอย่างนี้

    ฉันยังคงเป็นสีส้มคนเดียวของแกหรือเปล่า?

    เธอคนนั้นเค้ามีสีอะไร? เค้าเป็นคนแบบไหน? ฉันอยากเจอเธอคนนั้น..ฉันจะเข้าไปกอดเค้าแล้วบอกว่า....

..เค้าเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก.....

(บางทีนะแก ฉันอาจแอบกระซิบที่หูของเธอคนนั้นแล้วบอกความลับเรื่องสีส้มก็ได้ 555+ ฉันนี่ร้ายชะมัด เล่นตลกกับแกอย่างสกปรกทีเดียว)

6

...เมื่อครู่ก่อนฉันสงสัยว่า "เรื่องระหว่างแกกับฉันมันคืออะไร?"

และฉันก็กลัวจริงๆนะว่า หรือที่ผ่านมาฉันคือคนโง่ที่ไม่รู้ใจตัวเอง ฉันคือคนโง่และเป็นนังตัวร้ายที่เสียดาย

ของรักหรือเปล่า? ฉันสับสน ฉันถกเถียงตัวเองว่าเพราะอะไร ? ตกลงที่ผ่านมา ฉันคิดยังไง?..................................

....................................................................................................................

 ถ้าแกอ่านมาถึงบรรทัดนี้ แกสบายใจได้แล้วนะ (ฉันรู้ว่าแกต้องห่วงว่าฉันอาจไม่สบายใจแล้วก็หน้านิ่ว คิ้วผูกปมแน่เลยใช่ไหม?)

.......ฉันได้คำตอบแล้วเว้ย...

.....ฉันยังรักแกว่ะ

......รักแบบที่สามารถกอดคอเคียงบ่าเคียงไหล่กับแกได้

.....รักแบบที่แกสามารถมาปรับทุกข์เรื่อง(ว่าที่)เมียของแกให้ฉันฟังได้และฉันก็บ่นเรื่องสามี (ในอนาคต เพราะตอนนี้ยังไม่มี ฮา..)ให้แกฟังได้เหมือนกัน (แต่ถึงวันนั้นจริงๆ ฉันยังสงสัยว่า เราจะยังว่างมาเจอกันได้หรือเปล่า เอาเป็นว่า เป็นกำลังใจให้กันและกันต่อไปนะ)

.....แกจะเป็นพ่อทูนหัวให้ลูกของฉัน และฉันก็จะเป็นแม่ทูนหัว (สีส้ม) ของลูกแก

.....ภูมิใจจัง ที่ชาตินี้ได้เป็นเพื่อนกันกับแก

...ฉันเป็นสีส้ม เหมือนเดิม ตลอดไป

...เพื่อนกันตลอดไป

Epilogue

  ฉันจะไปหย่อนโปสการ์ดแล้วนะ แกรู้ไหมฉันเขียนประโยคปิดท้ายในโปสการ์ดแผ่นนั้นว่าอะไร...

" p.s. ถ้าจะกรุณา มรีงกะที่รักของมรึง ช่วยบินมาจัดงานแต่งที่เมืองไทยได้ไหม กรูไม่มีเงินบินไปปารีส ...อย่าแรด ไฮโซ! " :D ฮ่า ฮ่า ฮ่า

edit @ 25 Jun 2008 16:03:43 by Bizarrekaret♫♪♫