2008/Apr/10

 

 

เมื่อคนที่ฉันรัก...จากฉันไป

1
วันเสาร์นั้น เป็นเวลาบ่ายแก่ๆ ที่มีดวงอาทิตย์เจิดจ้าราวกับตอนเที่ยง
เป็นเดือนเมษาฯ หรือเปล่านะ? อาจจะใช่....
ฉันอยู่ในชุดกระโปรงสีขาว ซึ่งเด็กซนๆ อย่างฉันไม่ค่อยได้รับอนุญาติให้หยิบมาใส่
แม่ กับพ่อ พาฉันไปที่อาคารแห่งหนึ่งซึ่งฉันเห็นว่ารูปทรงมันดูแปลกประหลาด ไม่มีความอบอุ่น และอวลไปด้วยกลิ่นไม่น่าพิสมัย
ฉันเห็นผู้คนมากมาย ทั้งอยู่ในห้อง และนอกห้อง
..มีพี่ผู้หญิงสวยๆใส่ชุดและหมวกสีขาวน่ารักเดินกันอยู่ทั่วไป....
....แต่ยังไง ฉันก็ไม่ชอบอยู่ดี
พ่อกับแม่ จูงมือฉันและพี่ๆน้องๆเดินไปถึงห้องหนึ่ง ที่ฉันเห็นว่ามันเหม็น และเย็นชืดยิ่งกว่าห้องใดๆ.....


2
สามวันก่อนหน้านั้น ฉันก็เคยมาเยือนสถานที่แห่งนี้...
เรามาเยี่ยมคุณยาย ซึ่งแม่บอกกับเราว่า "คุณยายป่วยมากนะลูก อาจจะคุยกับหนูๆได้ไม่นาน..."
ฉันสังเกตเห็นคนในห้องเยอะแยะ ...
ท่าทางจะสนุก....เพราะเวลาที่รวมญาติกันทีไร จะมีเรื่องสนุกเสมอ
แต่ทว่า แววตาของผู้ใหญ่ในวันนั้นไม่มีอะไรที่เจือไปด้วยสิ่งสนุกสนานเลย
พ่อเอามือลูบหัวฉันเบาๆ แล้วบอกว่า "สวัสดีคุณยายซะสิลูก"
..."ยายกำลังจะตายเหรอจ๊ะ?" พี่สาวฉันโพล่งออกมา พี่ชายฉันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้
ยายยิ้ม แล้วเหมือนกับว่าจะพยายามยกมือเหี่ยวๆที่ดูจะเหี่ยวไปยิ่งกว่าตอนที่ฉันเคยเห็น มาสัมผัสหัวเรา ใครซักคนหนึ่ง...
...แต่ยายก็ทำไม่ได้...
"ตายคืออะไรเหรอคะ เหมือนกับ จอห์น (สุนัข)ที่นอนหลับอยู่หลังบ้านหรือเปล่า" ฉันถามอย่างอดไม่ได้
ยายพยายามหัวเราะ แล้วยายก็พูดว่า "เป็นอย่างนั้นแหละ แต่ยายตัวใหญ่กว่านะ"


3
ในห้องนั้น....ที่ฉันเห็นว่ามันเหม็น และเย็นชืดยิ่งกว่าห้องใดๆ
พ่อบอกให้ฉันก้มลงกราบยายที่อยู่บนเตียง
ยายนอนนิ่ง ไม่ไหวติง...และก่อนที่ฉันจะพูดอะไรออกไปเพื่อทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดนั้น
พ่อก็พาเราออกไปจากห้องนั้น...


4
"หนูคิดถึงยาย" พี่สาวพูดพลางร้องไห้เสียงดัง
แล้วยายก็พูดว่า "ดีลูก..แล้วยายก็จะคิดถึงพวกหนูเหมือนกัน"
"หนูอยากฟังนิทานของยายอีก..หนูอยากไปเก็บชมพู่กับยาย....ถ้ายายตาย หนูคงไม่ได้พูดกับยายอีก"
"หนูจ๋า" ยายพูดเบาๆ "หนูพูดกับยายได้นะ ยายตายก็เหมือนไม่ตาย จริงๆ แล้วยายแค่เปลี่ยนแปลง"
"หมายความว่ายังไงคะ เปลี่ยนแปลง ก็ทีจอห์นตาย หนูยังคุยกับมันไม่ได้เลย" พี่สาวถามต่อ
ยายยิ้ม "แต่ยายเห็นหนูกับน้องไปนั่งพูดกับหลุมศพจอห์นบ่อยๆ นี่"
"แต่มันไม่เห่าตอบ มันไม่เลียมือ เลียหน้าหนูได้นี่คะ ก็ถ้ายายตายไปยายก็พูดกับหนูไม่ได้"
"ยายจะได้ยินหนูพูดจ้ะ เมื่อไหร่ก็ตามที่หนูพูดกับยาย หรือคิดถึงยาย...ยายอาจจะพูดกับหนูไม่ได้เหมือนที่เคยเป็น
แต่หนูก็รู้ ว่ายายจะตอบหนูว่าอะไร"
ยายพูดต่อไปว่า "ยายจะหายไปก็จริงนะลูก แต่ยายไม่ได้ตาย ยายแค่กำลังจะเปลี่ยนแปลง
"หนูเห็นลม เห็นน้ำ เห็นเมฆ ไหมลูก ทุกสิ่งล้วนเคยเป็นสิ่งเดียวกันมาก่อน แต่ที่ดูแตกต่างกันก็เพราะว่ามันเปลี่ยนแปลงรูปร่างไปเท่านั้นเอง
"ถ้าหนูคิดถึงยาย ยายก็มาอยู่ในใจหนูแล้ว...ยายก็เปลี่ยนไปอยู่ทุกที่แหละลูก...ดูสิ หน้าของแม่หนูก็มียาย
น้าๆ หลานๆ คนอื่นๆ ....นิทานพวกนั้น..เมื่อหนูคิดถึงมัน จำมันได้ หรือไปได้ยินมาจากใคร หนูก็ต้องเห็นยายอยู่ในนั้น...
"ถ้าอยากจะร้องไห้ให้ยาย ก็ร้องเถอะลูก แต่อย่าร้องเพราะเราจะไม่ได้เจอกันอีก เพราะยายไม่ได้หายไปไหน
...ยายไม่ได้ตาย"


5
ไม่ว่าเวลาจะผ่านมากี่วัน เดือน ปี
ฉันก็ยังจำคำที่ยายพูดได้ พร้อมๆ กับความคิดถึงที่ดูจะพลุ่งพล่านรุนแรงตามไปด้วย
...หลายปีที่ผ่านไป...หลายสิ่งแตกดับไป ไม่จีรังยั่งยืน
..และคนที่สำคัญที่สุดอีกคนของฉัน ก็จากไปเช่นกัน
ฉันไม่ได้มีโอกาสแม้แต่จะบอกลา หรือเห็นหน้ากันเป็นครั้งสุดท้าย...
ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าฉันจะร้องไห้....
แต่ฉันก็ร้องไห้ตั้งแต่อยู่ที่ทำงาน
ร้องไห้เหมือนคนบ้ามาตลอดทางบนรถแท็กซี่ที่จะพาฉันกลับบ้าน...
ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะทำตัวเหมือนในมิวสิคเพลงอกหักที่มีกันอยู่ดาษดื่น-
ซึ่งฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่า จะมีใครที่จะเสียใจจนควบคุมตัวเองไม่ได้ขนาดนั้น
...เมื่อมาคิดๆดูแล้ว มันดูน่าอาย...
ใช่ น่าอาย...เพราะทั้งๆ ที่ฉันจำคำพูดของยายได้จำขึ้นใจนั้น
มันกลับไม่ช่วยอะไรในตอนนั้นได้เลย...
..และถึงตอนนี้ มันก็ยังคงเจ็บปวด โดยเฉพาะตอนที่นึกถึงเขาอีกครั้ง
...พ่อของฉัน

 

Epilogue
พ่อเคยบอกกับพวกเราว่า " สิ่งที่สวยงามของการมีชีวิตอยู่ ก็คือ การมีความรู้สึกนี่แหละ"

คุณอาจจะเห็นว่าฉันมียาย และพ่อที่แสนจะวิเศษ
แต่ที่จริงแล้ว คนที่อยู่ข้างๆ คุณ อาจเป็นยิ่งกว่า
...คุณเคยมองเห็น สิ่งวิเศษ ในตัวของเค้าไหม?

-------------------

รักคนที่อยู่กับคุณมากๆ นะคะ  เพราะไม่ว่าเราจะดีจะเลวต่อกัน
 สุดท้ายก็แทบไม่มีใครหายไปจากความทรงจำของใครอย่างถาวร
...สุดท้าย 'all we are is dust in the wind' แค่นั้นจริงๆ ค่ะ ^^

รัก+ปรารถนาดี

เจ้าหญิงฟิโอน่า
(ผู้ปรารถนาจะเป็นคนดี และหลุดพ้นจากความสับสนทั้งมวล)

ปล. เขียนขึ้นในวันที่เหงา เศร้า เก็บกด น้ำตาท่วมจอ........แต่จริงๆ เป็นคนน่ารักนะ อิอิ

 

edit @ 10 Apr 2008 15:21:49 by Bizarrekaret♫♪♫

Comment

Comment:

Tweet


Oh, fantastic knowledge just about this good topic. Would wish to tell me how long time that would take? Because I would like to write the dissertation thesis or probably it will be better to detect the <a href="http://topthesis.com">thesis writing</a>. Thank you so much.
#15 by StefanieHunter (91.212.226.136) At 2012-04-24 21:26,
ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาให้กำลังใจนะคะbig smile
#14 by Bizarrekaret♫♪♫ At 2008-05-13 00:31,
รูปสวยมาก หญิง ฟีโอน่าsad smile
#13 by ชายกลาง (203.155.74.131) At 2008-04-18 14:46,
ตอนแม่จากไป พ่อบอกกับพี่และน้องๆว่าอย่าร้องไห้เลย แต่ก็ทำไม่สำเร็จ
ตอนพ่อจากไป ไม่มีใครบอกให้พวกเราพี่น้องอย่าร้องไห้เลย
ครั้งนี้ก็ห้ามใจไม่ให้ร้องไห้ไม่ได้เหมือนกัน
เพราะต่อจากวันนั้น คนที่สำคัญ+คนที่เป็นที่รัก ของเราทั้งสองคน
จะไม่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว
ถึงแม้จะไม่มีตัวตน แต่คนทั้งคู่ก็ยังอยู่ในใจของพี่..ตลอดไป

ในวันที่เศร้าๆ คิดถึงพวกเค้า แล้วน้ำตามันก็ไหลออกมาเอง
ในวันที่เราสุขๆ ก็อยากให้พวกเค้ามาอยู่ข้างๆ
#12 by jummdcu (117.47.31.115) At 2008-04-13 22:36,
คุณอาจจะเห็นว่าฉันมียาย และพ่อที่แสนจะวิเศษ
แต่ที่จริงแล้ว คนที่อยู่ข้างๆ คุณ อาจเป็นยิ่งกว่า
...คุณเคยมองเห็น สิ่งวิเศษ ในตัวของเค้าไหม?



T____T อ่านตรงนี้แล้วโดนจริงๆกั๊บ

#11 by Kuroneko At 2008-04-11 13:21,
อ่านแล้วเศร้า T.T แต่ก็ได้ข้อคิดที่ดีมากมายเลยล่ะค่ะ :D
#10 by LiTt|e`r3d`r|diNg`h0od At 2008-04-11 08:41,
โชคดีจัง ได้คุณกับคุณยายก่อนที่ท่านจะหลับ

เราโชคร้าย ครั้งสุดท้ายที่ได้กอดท่านก็เกือบปีแล้ว



วันนี้เลยไม่มีคุณยายให้กอดอีกแล้ว
#9 by iDoi* At 2008-04-11 02:38,
เปลี่ยนแปลง เป็นอะไรที่น่ากลัวที่สุดแล้วค่ะ สำหรับเรา

เพราะมนุษย์ก็ยังไม่สามารถรู้อนาคตได้.. จริงมั้ย confused smile
#8 by Idee* At 2008-04-11 00:56,
อ่านแล้วก้อเศร้า
แต่ก้อทำให้รักคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตมากขึ้น
คือคนในครอบครัวเราเอง
#7 by ae-zaa At 2008-04-11 00:37,
ฉันอยากร้องไห้ T-T
#6 by ดาวถัดมา At 2008-04-10 22:49,
สิ่งที่ดีที่สุดคือการมีชีวิตอยู่ เพราะเราก็เคยผ่านชีวิตแบบนั้นมาเหมือยนกัน
#5 by ooy (124.157.149.3) At 2008-04-10 22:19,
อบอุ่นจังเลยครับ
#4 by ฟิวส์ At 2008-04-10 22:14,
สิ่งที่สวยงามของการมีชีวิตอยู่ ก็คือ การมีความรู้สึกนี่แหละ"


confused smile
อ่านบลอคนี้แล้ว...กลับมามองคนรอบตัวให้มากขึ้น ^^
#3 by a.while At 2008-04-10 17:49,
....ยังเขียนได้อย่างนี้....ยังรู้สึกได้อย่างนี้
....คำพูดของยายก็เป็นจริงแล้ว เพราะ....
"จริงๆ แล้วยายแค่เปลี่ยนแปลง"
'block cool!Hot!
#2 by BOB_SPOKESMAN OF BROKU At 2008-04-10 16:14,


รูปสวยมากเลยปอนด์

เดี๋ยวส่งไฟล์ไปให้ดูนะ
#1 by pattararanee (125.25.84.146) At 2008-04-10 15:51,