เพิ่งกลับมาจากการทัวร์ แบบ จาริกแสวงบุญ กับครอบครัวมาค่ะ

มันก็ไม่มีอะไรหรอก หนึ่งในนั้น...เราไปร่วมงานแต่งงานพี่ชาย (ลูกพี่ลูกน้อง) ที่เชียงใหม่มา ต่อด้วยงานขึ้นบ้านใหม่ของน้าที่ อุตรดิษฐ์ แล้วแว้บถือโอกาส ไปเยี่ยมเยียนเพื่อนเก่าที่ไม่ได้ ปะ กันมานานนับศตวรรษได้ ที่ อ.แม่สอด (จริงๆ น่าจะเรียกว่า ฉวยโอกาสมากกว่า เพราะแอบปลีกตัวจากครอบครัวไป หุหุ)

เรียกว่าไปแอ่วเหนือมาล่ะเน้อ

เหนื่อยจริงๆ และก็เจอญาติๆเยอะแยะ

ลูกพี่ลูกน้องที่เคยเล่นหัวสนิทสนมกันตอนเด็กๆ พอโตๆก็ห่างๆกันไปบ้าง.....คราวนี้....ก็ได้มาเจอกัน แล้วก็เหมือนบรรยากาศเก่าๆมันย้อนกลับคืนมา

เพื่อนเก่า ด้วยความที่จากกันไปนาน ตอนแรกๆ อาจจะพูดกันไม่ค่อยออก แต่สุดท้าย ภาษาระหว่างเพื่อน ก็ไม่เคยมีวันเก่า..

มีความสุขจังเลย...

พูดถึงเรื่องแต่งงาน

เห็นพี่ชายแต่งงานแล้ว ดูเค้ามีความสุขมากๆ เห็นแล้วก็พลอยดีใจไปกะเค้าด้วย บรรยากาศก็ละมุนละไม หวานซะ.. มดแทบจะสำลักตาย (ไม่เคยคิดว่าพี่ชายเราที่ปกติเห็นเค้าดูไม่ค่อยจะเต็ม ก็มีมุมน่ารักๆ ค่อยเหมือนผู้-คนทั่วไปกับเค้าบ้างเหมือนกันแฮะ)

เห็นคนรักกัน กุมมือกัน มองตากันด้วยสายตาที่ทะลักล้นไปด้วยความรัก มันก็พลอยทำให้หัวใจชืดๆ ของเรามันพองโตไปด้วย

ทำให้กลับมาคิดว่า แล้วเราจะมีโอกาสแหววแบบนี้กะเค้ามั้ยเนี่ย

เมื่อไหร่จะได้เจอ 'คน คนนั้น' ซะที

เอ๊ะ?...หรือว่าตายไปแล้วนะ T_T

เอาวะมีความสุขบนคานทองซะหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไรนิ...

แค่บ่นๆ อ่ะ.

P